Terapia, rehabilitacja, edukacja

O diagnozie autyzmu wczesnodziecięcego…
Coraz częściej można usłyszeć, że autyzm dziecięcy diagnozuje się na wyrost, mało rzetelnie, że stał się „ modny”. Wiele nieprawidłowości, które zauważają rodzice w rozwoju swoich dzieci można włożyć do jednego wielkiego worka z napisem „spektrum autyzmu”. Z perspektywy czasu i doświadczenia osób pracujących z dziećmi już z diagnozami „ autyzm wczesnodziecięcy”, wiele diagnoz jest po prostu błędnych. Zdarza się, że część dzieci może mieć problemy z integracją sensoryczną, słuchem lub wzrokiem. Dodatkowo mogą występować u dzieci zaburzenia współistniejące, co utrudnia proces diagnozowania. Ważne jest jednak, aby odróżnić autyzm od tych zaburzeń, gdyż właściwa diagnoza zwiększa szansę na wprowadzenie właściwego programu terapeutyczno-edukacyjnego dla dziecka.Istnieją także inne zespoły chorobowe, których objawy są łudząco podobne do autyzmu. I należy również to wykluczyć podczas odpowiednich badań. Z drugiej zaś strony, jeśli dziecko ma postawiona diagnozę „ na wyrost”, to czy jest to dla niego i jego rodziny niekorzystne? Krzywdzącym wielce byłoby stwierdzenie, że takie diagnozowanie wynika z premedytacji rodziców, dla których przecież taka diagnoza jest często olbrzymim ciosem i tragedią dla całej rodziny. Bo , z jednej strony diagnoza „ autyzm”, a z drugiej duży wachlarz specjalistycznego wsparcia dla dziecka. Co robić kiedy podejrzewamy sami lub mamy sygnały z zewnątrz ([przedszkole, znajomi, lekarz pediatra, logopeda, (…)],że z naszym dzieckiem jest coś nie tak, że jest inne niż pozostałe dzieci. Nie bawi się z nimi, częściej wpada w złość, krzyczy, trzepie rączkami lub kręci się w kółko, zawiesza się, często też nie mówi?
Zanim zatem udamy się z naszą własną pociechą do którejś z placówek, warto dowiedzieć się, jak powinien wyglądać rzetelny proces diagnostyczny.
• Jak NIE wygląda stawianie dobrej diagnozy
Możesz mieć spore wątpliwości, jeżeli:
1. Diagnoza została postawiona po jednej tylko wizycie.
2. Na spotkaniu z rodzicami obecna jest tylko jedna osoba, a nie zespół specjalistów.
3. Diagnoza autyzmu u dziecka została postawiona na podstawie krótkiej wizyty.
4. Lekarz nie ma doświadczenia i wiedzy na temat autyzmu u dzieci. Czasem wiedza lekarzy – zwłaszcza pediatrów, na temat autyzmu, jest żenująco mała.( nie dotyczy wszystkich lekarzy)
5. Diagnoza zostało postawiona w bardzo wczesnym wieku, tj. u dziecka, które nie skończyło jeszcze trzech lat, szczególnie, gdy występuje ORM ( opóźniony rozwój mowy- dziecko z braku możliwości komunikacji werbalnej przejawia trudne zachowania, ponieważ jest sfrustrowane, że nie jest rozumiane).
6. Czasem „diagnozę” słyszy się właśnie od pediatry przy okazji bilansu dwulatka, innym razem wspomni o tym przedszkolanka. Jeśli są to słowa sugerujące konieczność wykonania dalszych badań, to nie mówimy o czymś nieprawidłowym. Ale stwierdzenie: „to na pewno autyzm dziecięcy” jest tutaj niedopuszczalne.
Dobra diagnoza autyzmu u dziecka to proces badawczy
• Obecnie rodzice dzieci, u których podejrzewa się autyzm dziecięcy, są w znacznie korzystniejszej sytuacji, niż jeszcze kilka lub kilkanaście lat temu – istnieje bowiem więcej profesjonalnych ośrodków diagnostycznych. Wielu diagnostów posiada dużo wiedzy i doświadczenia. Ale trzeba uważać, bo zdarzają się również tacy, którzy niestety omijają rzetelne procedury badawcze, idą na skróty.
• Dobrym rozwiązaniem jest po pierwsze – zasięgnięcie opinii innych, szczególnie rodziców dzieci już zdiagnozowanych. Po drugie, wybranie placówki, która spełnia określone kryteria diagnostyczne.
Jak powinna wyglądać rzetelna diagnoza autyzmu u dziecka?
1. Diagnoza autyzmu w odpowiednim okresie życia
Wielu specjalistów podkreśla, że diagnoz klinicznych nie powinno się stawiać do trzeciego roku życia dziecka. To właśnie w tym okresie życia najłatwiej o pomyłki i to właśnie u dzieci diagnozowanych w np. drugim roku życia zdarza się później „ozdrowienie”. Nie znaczy to, że jeśli jesteśmy zaniepokojeni zachowaniem i funkcjonowaniem naszego malucha, to mamy czekać do trzeciego roku życia! Gdy widzimy nieprawidłowości w zachowaniu dziecka, możemy rozpocząć zajęcia np. wczesnego wspomagania rozwoju, integracji sensorycznej, terapii logopedycznej, itp. A decydując się na diagnozę w kierunku autyzmu, należy być bardzo ostrożnym, ale też dokładnym, wnikliwym w procesie badawczym.
2. Dokładny wywiad
Wywiad z rodzicami jest bardzo ważną częścią procesu diagnostycznego. W profesjonalnych placówkach zebranie informacji na temat rozwoju dziecka zajmuje nawet kilka godzin i obejmuje wiele aspektów. Dzięki temu można wychwycić potencjalne przyczyny opóźnień rozwojowych, które mogą być skutkiem np. nieprawidłowego porodu, ale niekoniecznie – autyzmu dziecięcego.
3. Zespół specjalistów
Osoby diagnozujące autyzm u dziecka muszą tworzyć pełny zespół. Najczęściej oznacza to obecność psychologa, pedagoga specjalnego, psychiatry dziecięcego. Każdy z tych specjalistów będzie obserwował dziecko pod innym kątem i dopiero suma tych obserwacji pozwala na wyciągnięcie trafnych wniosków.
4. Wieloaspektowa obserwacja dziecka
Specjaliści od autyzmu doskonale zdają sobie sprawę z tego, jak bardzo może zmienić się zachowanie dziecka w placówce i do jak mylnych wniosków może taka obserwacja doprowadzić. Dlatego najbardziej rzetelna diagnoza autyzmu obejmuje obserwację dziecka w kilku strategicznych miejscach -w placówce diagnostycznej,
-w przedszkolu
-w domu.
5. Dobrze jest jeśli rodzice posiadają z zachowania dziecka w domu i w przedszkolu- przedstawiają one naturalne , nie reżyserowane sytuacje, które mogą być niezwykle pomocne w procesie diagnostycznym.
6. Diagnoza powinna uwzględniać czas i indywidualne tempo rozwoju dziecka.
Bardzo rzadko zdarza się, aby rzetelna diagnoza autyzmu stawiana była już na pierwszym spotkaniu – zwłaszcza, gdy mówimy o małych dzieciach. Czasem, aby ocenić funkcjonowanie dziecka, potrzeba nawet kilku spotkań, które będą odbywały się w odstępstwie kilku tygodni. Takie czekanie jest jednak koniecznie – najlepsi specjaliści wiedzą, że dla dobra dziecka i jego rodziców nie ma co spieszyć się ze stawianiem diagnoz, które często są ciosem dla całej rodziny.
Przed diagnozą w kierunku autyzmu warto wykonać dodatkowe badania:
• komplet badań krwi i moczu, przy czym również wskazane jest wykonanie badań w kierunku toksoplazmozy i cytomegalii
• badania słuchu – w celu wykluczenia problemów ze słuchem
• badania laryngologiczne – w celu wykluczenia problemów z aparatem mowy i słuchu
• badania okulistyczne, w tym badania dna oka
• badania neurologiczne, by wykluczyć inne zaburzenia
• diagnozę integracji sensorycznej
Gdzie można zasięgnąć informacji na temat diagnozowania dzieci z rejonu Trójmiasta:
• Gdańsk, ul. Chopina 42, dr Mazur, tel. 58 520 38 30
• ASC-MED., meil: spectrumascmed.com; dr Agnieszka Rynkiewicz-odpłatnie, tel. kontaktowy( asystentka-530 147 666)
• Dr Anita Sumiła-psychiatra dziecięcy, ul. Kadetów 8c, 80-298 Gdańsk
• Ośrodek szkolno-wychowawczy, Gdańsk. Ul. Dąbrowszczaków 28, tel. 58 55 34 032
meil: ogdautyzm.wp.pl
Przydatne linki:
• Akson.org
• Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Autystycznym
• Str. Dzieci Sprawne Inaczej

Opracowała: Beata Majewska

Używając naszej strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies. Więcej informacji

Strona Help-ik używa plików cookies w celach związanych z lepszym działaniem strony. Każdy ma możliwość używania plików cookies lub wyłączenia ich w przeglądarce internetowej, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij